TABELA KOYMAK ZORUNDA MISIN?


Bu akşam kendini ve çocuklarını etiketleyenler için yazıyorum.
Evet, yaşamda zorlandığımız, tıkanıklık yaşadığımız durumlar var. Evet, günü yaşamak zaman zaman daha da zorlayıcı oluyor, kabul ediyorum. 
Psikiyatrik hastalıklar, bu konunun dışında tutulursa hangimiz tıkanıklık yaşamıyoruz hayatımızda. Birimizin yaşamında hayat ilerlerken önüne geliyor ve zorluyor, diğerinin bugünü uzun sürüyor ve ilerlemekte zorlanıyor.. Evet, olabilir.. Ama kaynak ne? Fizyolojik bir durum mu? Yoksa kişilerin bu durumla ilgili bir kazançları mı var? Mesela okula gitmeyen bir çocuk ders çalışmak zor geldiği için türlü bahaneler uydururken google amcaya yazar ve “sosyal fobi” yi mi buldu. Gider doktora bunlar oluyor der. Al sana tabela.. Ona göre yaşamaya başlar.. Tiyatrocular oynayacağı role göre önceden onun gibi davranır.
Tabeladan vazgeçin. Ne olduğu değil, neden olduğu önemli çözüm için. Bebeğe kordon dolandıysa, artık kordonun dolanması önenli değil biran önce çözülmesidir önemli olan..
Ne olduğunun bir öncesinde aike içi kıyaslamalar, kavgalar, aşağılayıcı konuşmalar, yapamazsın demeler, annen ölsün annesiz kal diye tehtitler, seni babana bırakıp gideceğimler, sen böyle yaparsan seni sevmiyorum demeler, kardeşini daha çok seviyorum demeler 1-3 yaş arasındaki çocuklara kesinlikle söylenmemesi gerekenler.. O çocuklar büyüyünce korkuyor ve küçüklük tabelalarına ilgi ve sevgi görmek için daha büyüğünü yapıyor. Şimdi korku ile büyüttüğünüz çocuğu ne kadar dizginliyorsunuz sorun kendinize?

Kategoriler: Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir