İÇİNDEKİ ÇOCUK..


Bu gece kendinde kaybolmuş gözlere yazıyorum.. İçindeki çocuğa küsmüş sevgiye muhtaç ama bir o kadar korkan gözlere.. 
Evet, doğru tahmin.. kendine işkence edenlere yazıyorum..
İçindeki çocuğu sevmezsen kimi sevebilirsin sanıyorsun? Acının adına “aşk” koymuşsun.. İçindeki çocukla onu da gömmüş, sevgiye küsmüşsün..

Bildiğin gibi, İçindeki çocuğu kaybedenlerin ayakları ayrı yere gidiyor, gövdesi ayrı yere.. Gördüğün gibi arafta yaşıyorlar.. Bu yüzden yarım nefes, huzur ve mutluluklar..

Tam yarısında kalıveriyor.. Adım için bir bütün olabilmek gerek.. Bunun için bir gövde yani yürek, bir adım için ayak gerek..

Mutlu mu olmak istiyorsun? Yeniden güvenebilmek mi? Sevmek mi? Huzur mu? İçindeki çocukla barış..! Onu kaybedersen kendini nasıl bulacaksın? Kandırma artık kendini. Senin en masum, en algıları açık, en sevebilen, en mutlu, en cesur ve en kahraman halin..

Onu bul ve sahip çık.. Bir bedenin bütün olmasına ihtiyacı var sürekli arafta kalmasına değil..

Kendini sevmekle başla herşeye..
O zaman başkasına bağlı mutluluklar için harcamazsın yaşamını..

Bu hayat senin..! Sahip çık!

Kategoriler: Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir