Bizler yaşamın döngüsü içinde bazı süreçlerden geçeriz.. Büyümek; bir önceki duruma bağlılığı bırakabilmektir. Tuvalete yapabilmek için bezi bırakmak, Yemek yiyebilmek için memeyi bırakmak gibi..

AİLE Dediğimiz KARI – KOCA ile oluşan kutsal bir işletmedir.  Daha sonra bu aileye çocuk eklendiğinde KARI – KOCA aynı zamanda ANNE – BABA rolleriyle de genişleyen kutsal işletmelerinin sağlıklı işlemesi için gereken duygusal ve maddi yatırımı yaparak onu ayakta tutmak için uğraşırlar. Duygusallık ile beslendiği için motivasyon gazı SEVGİ’dir. Sevildiğini hissetme ile başlar herşey..

Biraz daha geri alalım durumu.. Ne diyorduk KARI- KOCA yani AİLE OLABİLMEK için bu yeni sürece adım attığımız için artık mensubu olduğumuz bir önceki ailemizin çocuğu olmaya tutunmayı bırakmamız gerekir. Yetişkin kişiler olarak kendi ailemizi kurmak için özerk bir aile kurmaya ihtiyacımız vardır. İlkokulu bitirip Ortaokula geçmek gibi. Görev sorumluluklar ve bizden beklenenler farklılık gösterecektir. Biz KARI KOCA olamadığımızda hala ANASININ KUZUSU olduğumuzda kurmak istediğimiz işletmenin TEMELİNDE ÇATLAKLIK olacağından yıkılacak veya sürekli yıkılma tehtidi ile SARSILACAKTIR.